دنیا استاد فراموشی است،خدایا کمک کن تا شاگرد خوبی برایش نباشیم.

دنیا محل گذره

اگه بخوام اداری صدات کنم میشه آقای ابراهیم مرادی کارشناس محترم مبارزه با بیماریها، ولی من که هیج وقت تو این ۳ سال اینجوری تو را صدا نکردم همیشه داد زدم داش ابی ، چون که همیشه مثل رفیق بهم نگاه کردیم تا همکار.به هرحال سرنوشت نمی خواست که ما بیشتر از این با هم باشیم و شب و روزمون در کنار هم با بقیه دوستان مثل موسی ،محمد دلا و عبدالرحیم بگیم و بخندیم. سرنوشت تو این بود که بقیه خدمتتو تو یه جزیره زیبای دیگه مثل کیش بگذرونی.امروز که روز یکشنبه بود و اولین روزی بود که دیگه تو واحد نیومدی باور کن نه من ، نه خانم دکتر اصلن دست و دلمون به کار نمی رفت.با اینکه از رفتنت ناراحتیم ولی برات از ته دل آرزوی موفقیت می کنیم.

نوشته شده توسط محمد در دوشنبه 1388/02/28 ساعت 0:2 | لینک ثابت |